Get Adobe Flash player
Αρχική Άρθρα

Τριάντα επτά ολόκληρα χρόνια "Γεωργάκης Ολύμπιος"

 

 

Δεκέμβριος 1976 – Δεκέμβριος 2013

( του Μιχάλη Μήσιου)

Τριάντα επτά ολόκληρα χρόνια λειτουργίας συμπληρώνει φέτος το Δεκέμβριο ο Σύλλογος Βλάχων Ν. Σερρών «Γεωργάκης Ολύμπιος». Τριάντα επτά χρόνια διαρκής αγώνας για προβολή της ιστορίας και των παραδόσεων μας. Τριάντα επτά χρόνια γεμάτα εκδηλώσεις, αναφορές και αφιερώματα, στα ήθη και τα έθιμα μας, τη βλάχικη καταγωγή μας, τη γλώσσα μας, αλλά και τη πλούσια σε αγώνες και θυσίες για τον τόπο προσφορά της δικής μας ράτσας, αυτής που ακούει στο όνομα Βλαχόφωνος Ελληνισμός.

 

Περισσότερα...

 

Απίστευτα και όμως αληθινά!!!

 

(Του Μιχάλη Μήσιου)

Παλιά το πάντρεμα των παιδιών ήταν αποκλειστική φροντίδα των γονιών. Αυτοί είχαν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Από πολύ νωρίς, όταν τα παιδιά τους βρίσκονταν ακόμη στην τρυφερή ηλικία των 10 - 12 ετών, αυτοί φρόντιζαν για το πάντρεμα (αντριτζιάρι στα βλάχικα). Έδιναν το λόγο (σμπόρου στα βλάχικα) και ο λόγος αυτός αποτελούσε συμβόλαιο, που τηρούνταν με θρησκευτική ευλάβεια. Αποτελούσε μεγάλη προσβολή να αθετήσει κανείς το λόγο που είχε δώσει.

Περισσότερα...

 

Άνω Χριστός

 

Η Αγία Τριάδα σήμερα.

Το μικρό χωριό έσβησε στα τέλη της δεκαετίας του 60 και μαζί του μια άγνωστη ιστορία αιώνων.

Το μικρό παλιό χωριό Χριστός (σήμερα Άνω Χριστός) δεν υπάρχει πια. O κύκλος της ιστορίας του μικρού αυτού χωριού έκλεισε στα τέλη της δεκαετίας του 60. Οι ογδόντα περίπου οικογένειες που το αποτελούσαν, στην πλειοψηφία Βλάχοι, το εγκατέλειψαν και δημιούργησαν νέο οικισμό στο Κάτω Χριστός.

. Άνω Χριστός. Ότι υπάρχει σήμερα ( Σε πρώτο πλάνω η Αγία Τριάδα και στο βάθος το Δημοτικό Σχολείο).

(περιγραφή Μιχάλη Μήσιου)

Περισσότερα...

 

Καραμάντρα

«Καραμάντρα»

Μια ιστορική πέτρινη καλύβα πάνω στο Μενοίκιο όρος…

Η Καραμάντρα όταν έσφυζε απο ζωή στα μέσα της δεκαετίας του 50.

Το Μενοίκιο όρος, γνωστό με το παλιό όνομα "Μπόζ-νταγ", έχει από παλιά ταυτιστεί με την ζωή και την ιστορία των Βλάχων των Σερρών. Σε αυτόν τον ορεινό όγκο, από τους χρόνους ακόμη του Αλή πασά, βρήκαν καταφύγιο Βλάχοι κτηνοτρόφοι ξεριζωμένοι από τις προγονικές τους εστίες, τα βλαχοχώρια της Πίνδου, κυρίως από τη θρυλική και χιλιοτραγουδισμένη Αβδέλλα των Γρεβενών. Το απέραντο και πλούσιο σε βοσκοτόπια οροπέδιο, απροσπέλαστο σχεδόν χάρις στα ανυπέρβλητα φυσικά εμπόδια που το περιστοιχίζουν, μακριά από την έδρα του οθωμανού κατακτητή, αποτέλεσε ιδανικό τόπο για την εγκατάσταση τους.

(Περιγραφή Μ. Μήσιου)

Περισσότερα...